Telewizja śniadaniowa

Dzień Dobry TVN – ślady (pre)historii  we współczesnej telewizji

Telewizja jako medium jest zjawiskiem niezwykle dynamicznym, ulegającym ciągłym przemianom.

Zmiany te oraz ich dynamikę i ukierunkowanie są bardzo dobrze widoczne w momencie przejścia od modelu paleotelewizji do neotelewizji. Z dzisiejszej perspektywy są to stosunkowo stare modele, jednak nadal w wielu elementach strumienia telewizyjnego możemy odnaleźć ich ślady. Typem programu, który dobrze oddaje charakterystyki nowszej neotelewizji jest Dzień Dobry TVN (oraz wiele innych programów telewizji śniadaniowej).

Cechy programu śniadaniowego jako programu neotelewizyjnego:

  • Traktowanie widza jako partnera w interakcji, a nie biernego odbiorcę – przejawia się to w częstym zwracaniu się do widza przez prowadzących program, możliwości udziału w czatach i rozmowach telefonicznych z gośćmi programu oraz udziału w różnego rodzaju grach i zabawach
  • Zastąpienie relacji hierarchicznej ekspert – widz, relacją bliskości, gdzie możliwa jest dyskusja i wymiana opinii
  • Oparcie koncepcji programu na rozmowie – wywiady, rozmowy między prowadzącymi program, pytania do gwiazd i ekspertów itp.
  • Zlokalizowanie w centrum tematów wszystko to, co związane jest z codziennością (zarówno widza jak i programu tv) – elementy programu kulinarnego, rozmowy na temat wychowywania dzieci, najlepsze sposoby na piękny ogród itp. (poszerzone o seks i pieniądze)
  • Zasada familiarności – częste zwracanie się po imieniu do gości programu, utrzymywanie interakcji na poziomie nieoficjalnym
  • Formuła składająca się z wielu mikrosegmentów przerywanych często różnego rodzaju wstawkami
  • Rozmycie i łączenie wątków i tematów dające wrażenie płynności oraz zapewniające ciągły rozwój programu

Jak Dzień Dobry TVN realizuje niektóre cechy neotelewizji?

Na przykładzie odcinka emitowanego 9 marca 2014 roku zaobserwowaliśmy następujące cechy:

  • Bardzo wyraźne rozbicie na wiele segmentów, do których cyklicznie się powraca:
    • Gotowanie z gościem programu (w tym przypadku Natalią Szroeder) przerwane przez szereg wywiadów, wiadomości i pogodę. Pod koniec programu ponowny powrót w celu skomentowania przygotowanych dań.
    • Zapowiedź pogody poprzedzona serią rozmów z zapowiadającym i połączona z omówieniem wątku skoków ze stadionu sportowego.
    • Wywiady poprzedzane serią zapowiedzi, które przerywają rozmowy na inne tematy np. zapowiedź związana z Prawem Agaty w trakcie wywiadu dotyczącego paraolimpiady.
    • Reklamy ramówki TVN pojawiające się między segmentami tematycznymi.
    • Koncerty na żywo w studio zapowiadane na przestrzeni całego programu
  • Rozmycie tematów i ich łączenie:
    • Przekazywanie sobie głosu w studio i kontynuowanie z nowym prowadzącym poprzedniego wątku
    • Podział jednego tematu na mniejsze części i cykliczne powracanie do jego prezentowania np. rozmowa z Kamilem Bednarkiem emitowana w dwóch częściach
    • W centrum zainteresowania znajduje się szeroko pojmowana codzienność (również związana ze stacją)
      • Gotowanie na antenie
      • Urodziny Kingi Rusin, która tego dnia była jednym z prowadzących program
      • Tematy związane z bieżącą ramówką stacji np. Prawo Agaty, Lekarze i temat przeszczepów narządów w Polsce
      • Bliska relacja z widzem
        • częste zwroty prowadzących do odbiorcy,
        •  możliwość wejścia w interakcję z prowadzącymi lub gośćmi programu np. czat z Mariuszem Szczygłem
        • Oparcie formuły programu na rozmowie
          • Wywiady – z zawodniczką paraolimpojską, która została matką
          • Rozmowy prowadzących program
          • Pytania do ekspertów
          • Komentarze odbiorców
          • Rozluźnienie ramówki – stały przepływ tematów i sytuacja w studio sprawia, że układ programu jest stosunkowo elastyczny
          • Obecność licznych wstawek
            • Reklamy
            • Autoreklamy telewizji TVN
            • Logo programu
            • „teasery” tematów, które będą prezentowane później w ramach samego Dzień Dobry TVN
            • Plansze np. wyniki sondaży

 

Mimo widocznej ewolucji i zmian zachodzących w samej telewizji, wynikających ze zmian technologicznych, produkcyjnych oraz promocyjnych, widoczne jest, że formuła DDTVN posiada wiele cech starszego modelu telewizyjnego. Zachodzące w niej zmiany widoczne są w obszarach związanych z promocją stacji telewizyjnej i innymi okolicznościami komercyjnymi oraz możliwościami jakie dają dzisiaj nowe media.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s